Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

 Με την προτροπή των μαθητών και των μαθητριών της  Ε' και  Στ' τάξης του σχολείου μας αναλάβαμε την συγκέντρωση τροφίμων,παπουτσιών,φαρμάκων και ρούχων  για τους πρόσφυγες.Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη. Έτσι καταφέραμε να μαζέψουμε 35 δέματα που στείλαμε χθες στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στο Ελληνικό. Μας ενημέρωσαν ότι τα δέματα ήδη παρελήφθησαν από τους εθελοντές που εργάζονται εκεί. 








ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Ø  στους μαθητές , στους γονείς  και στους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας.
Ø  στο Δ.Σ. του συλλόγου  γονέων και κηδεμόνων του σχολείου μας.
Ø  στους φαρμακοποιούς: κ.  Βλασσιάδου Ελένη(Λεύκες), κ.Σπανού Κρυσταλλία και κ.Σύψα Θανάση(Νάουσα) για το φαρμακευτικό υλικό.
Ø  Στην κ.Τσουνάκη Στεφανία για το χρηματικό ποσό που προσέφερε, ώστε να αγοραστούν φάρμακα.
Ø  Στο Δ.Σ. Αγκαιριάς για το υλικό που συγκέντρωσε.
Ø  Στη Μεταφορική Πάρου Αντιπάρου «Ανάργυρος» που ανέλαβε τη δωρεάν μεταφορά από τις Λεύκες μέχρι την Αθήνα.
Ø  Στην κ.Κλαυδιανού Ανθή,εθελόντρια,  που παρέλαβε και μετέφερε τα δέματα από το πρακτορείο της Αθήνας στο κέντρο φιλοξενίας.

Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία  (3 Δεκέμβρη) η εκπαιδευτικός  της Β΄τάξης  κ. Κωνσταντινίδου και η εκπαιδευτικός του ολοήμερου τμήματος κ. Ραγκούση Εμμανουέλα ενημέρωσαν τους  μαθητές και μαθήτριες για τις δυνατότητες και τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. 



Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

ΑΝΑΜΜΑ ΤΗΣ ΦΑΤΝΗΣ ΣΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ


  Φτάνουν Χριστούγεννα λοιπόν!       Παραμονή κι εμείς σαν όλους  
            ετοιμάσαμε γιορτή.

                              Μπέρτολτ Μπρεχτ 






Το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε το άναμμα της φάτνης στο Ηρώον στις Λεύκες.
  Η  τοπική κοινότητα Λευκών και ο πολιτιστικός Σύλλογος Μ.Ε.Ε.Α.Σ ΥΡΙΑ ΛΕΥΚΩΝ  ανέλαβαν τη διοργάνωση της εκδήλωσης, που χάρηκαν
 μικροί και μεγάλοι.
Οι μαθητές του σχολείου μας συμμετείχαν τραγουδώντας χριστουγεννιάτικα τραγούδια. 

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015

Ντενεκεδούπολη


video

     Η Ντενεκεδούπολη,κουκλοθέατρο για παιδιά, της Ευγενίας Φακίνου πρωτοπαίχτηκε το 1976. Τη μουσική έγραψε ο συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος.
     Η  Ε.Φακίνου στο βιβλίο της περιγράφει τι συνέβη όταν ο  δικτάτορας "Λαδένιος" εμφανίστηκε στη χώρα της Ντενεκεδούπολης. Μέσα από το κείμενο τα παιδιά μπόρεσαν να καταλάβουν  τι  είναι η δικτατορία και γιατί εξεγέρθηκαν οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο.
    Την Ντενεκεδούπολη, διάβασε στα παιδιά η δασκάλα της Α' τάξης κ. Στυλιανίδη Ελίνα. Έφτιαξε κούκλες- ντενεκάκια. Τα παιδιά  συμμετείχαν ενεργά . "Εξεγέρθηκαν" ενάντια στο Λαδένιο, τον κακό Δικτάτορα. Τον ποδοπάτησαν κι έτσι ξαναγύρισε η Δημοκρατία. 
    Η βιωματική  προσέγγιση, με την ανάγνωση και δραματοποίηση της  Ντενεκεδούπολης,  ήταν ο καλύτερος τρόπος να αντιληφθούν τα παιδιά δύσκολες έννοιες, όπως η δικτατορία και η κατάλυση της δημοκρατίας.

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού

Στις 20 Νοεμβρίου 1989,  η Γενική Συνέλευση  του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και δεσμεύτηκε ότι θα κάνει οτιδήποτε δυνατόν για την προστασία και την επέκταση των δικαιωμάτων των παιδιών σε όλο τον πλανήτη. 


. Ωστόσο, 26 χρόνια μετά και παρά την όποια  πρόοδο που αφορά τομείς όπως η παιδική θνησιμότητα και η ένταξη στο σχολείο,  τα προβλήματα παραμένουν, αν δεν επιδεινώνονται κόλας.  

για τα παιδιά 

Τα παιδιά θέλουν παπούτσια
τα παιδιά θέλουν ψωμί
θέλουνε και φάρμακα
δούλεψε και συ.
Γέλα κλαίγε κι όλο λέγε
το παιδί: ζωή.
Τίποτ’ άλλο, Ζωή.
Ζύμωνε στη σκάφη
πρώτο σου ζυμάρι, πρώτο σου ψωμί
ένα καλυβάκι μια μικρούλα αυλή
για το παιδί.
Ζύμωνε το χώμα
με το δάκρυ δάκρυ
φτιάξε ένα χωμάτινο πουλί
να πετάει τη νύχτα
και να κελαηδεί
για το παιδί.

Τούτη είναι η ζωή μας
τούτο το μεγάλο, τίποτ’ άλλο
γέλα κλάψε, πες ό,τι θες
Το παιδί ζωή: ζωή
τίποτ’ άλλο!»

Γιάννης Ρίτσος    Aπόσπασμα από το ποίημα  «Αναφυλλητό»

Τα πρόσωπα των παιδιών είναι πατρίδες
φερμένες εδώ απ’ τα τέσσερα σημεία της γης
για ένα διάλογο αγάπης. Κοινό το χορτάρι κι ο ήλιος
και τα χέρια που παίζουνε. Βλέπετε αυτά τα παιδιά
που τα μάτια τους είναι γιομάτα ουρανό
και αθωότητα; Είναι οι ίδιοι αυτοί
που σκοτώθηκαν στους πολέμους.
που εξωσμένοι απ’ του κόσμου αυτού την αδιαίρετη
σκηνή επαιτήσανε το δικαίωμα
να χαρούνε τη γη που τους γέννησε:
Να κάθονται πάνω της ή να πορεύονται,
να μαζεύουν λουλούδια, να ψαρεύουν στις λίμνες,
να σκάφτουν, να χτίζουν, να θαυμάζουν τον κόσμο
μες απ’ των άσπρων τους σπιτιών τα παράθυρα
δίχως φόβο.ασφαλείς και ισότιμοι
απέναντι στη βροχή. Οι ίδιοι που πάλαιψαν
γενναία το αδυσώπητο σκοτάδι
και πέσανε. που έκαμαν
όμορφα όνειρα. Δεν ήτανε διαφορετικά
το γέλιο, τα χέρια, οι κινήσεις τους,
κι όμως σκοτώθηκαν. Τα μάτια τους ίδια
το φως που ζητούσανε.
Κάθε πρωί
που βγαίνει ο ήλιος στην πόλη του Τρόγγεν,
στο χωριό Πεσταλότσι, τα πράγματα είναι
το ίδιο απλά, όπως άλλωστε ήταν πάντοτε
σε τούτο τον κόσμο. Μονάχα πως τα πρόσωπα
εδώ των παιδιών είναι πατρίδες.
Κάθε πρωί, με το ίδιο τραγούδι
και κάτω απ’ την ίδια υπόσχεση
αγάπης
όλα μαζί
είναι η Υδρόγειος που προσεύχεται.

Νικηφόρος Βρεττάκος, »Διεθνής Παιδούπολη Πεσταλότσι»


Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ


  Ο Χρίστος Γεωργούσης,εκπαιδευτικός και ποιητής, αμέσως μετά από τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο, εκδίδει, με το ψευδώνυμο Χι Παριανός, ένα βιβλίο φόρο τιμής στους νεκρούς του Πολυτεχνείου.  Τα κείμενα που ακολουθούν είναι από εκεί.










Το αίμα σας

  Διαρκώς το γεφύρι στεριώνει να περάσουμε στην απέναντι όχθη.Με λάσπη το αίμα σας χτίζουμε κι αλύγιστο απλώνουμε σίδερο να βαδίσουμε πάνω του.Η μνήμη,βαρύ πηλοφόρι,κουβαλά την  οργή και το δάκρυ στα καινούρια μας σχέδια.
   Αυτό θα γίνει το αίμα σας.Αλυσίδα που μας δένει με το χτες και το σήμερα στο αδράχτι που τυλίγει τον πολύστροφο χρόνο.Αργαλειός να υφαίνουν οι μανάδες τον πόνο τους, πολύτιμη προίκα στις φτωχές θυγατέρες τους.
   Αυτό θα γίνει το αίμα σας. Κάρβουνο στα σπλάχνα της Γης που το ρούφηξε. Έρχονται νεογέννητα όνειρα κι ανάβουν λαμπάδες στη φλόγα του.
Σπόρος θα γίνει να πέσει στο χώμα που χέρια πικρά των πατέρων μας όργωσαν.
   Θάρθουν βροχές φθινοπώρου, πρωτοβρόχινοι άνεμοι,μέρες γλυκές αλκυόνων,μήνες θεριστές κι αλωνάρηδες και σκύβοντας 'μεις με τα δρέπανα στη σοδειά μας, το ξέρω, θα'ναι αναπαμός για τη μνήμη σας τα περίσσια δεμάτια μας.Γι' αυτό μια και θα'χετε γίνει μόρια Ήλιου, πιέζετε παρακαλώ με το φως και τη λάμψη σας.Να 'μαστε σίγουροι πως έφτασαν ως πάνω σ'εσάς οι πικρές προσευχές μας.

Επίλογος μετά τις εκλογές του 1974

 Η αλήθεια  

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή
Θέλει νεκροί χιλιάδες να’ναι στους τροχούς
θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους
                                             Οδ.Ελύτη

   Η αλήθεια δε θριαμβεύει μονάχη της.Χρειάζεται τους σταυροφόρους της που θα κινήσουν τη μάχη.Τους μαχητές της που θα γίνουν το προζύμι να φουσκώσει το ψωμί του κινήματος.
  Ο μούστος δε γίνεται κρασί από μόνος του.Κινητοποιούνται μυριάδες μικρόβια,δίνουν τιτάνιες μάχες για να ζήσουν, μεταμορφώντας έτσι με τον αγώνα τους το περιβάλλον τους.
   Έτσι,αδερφοί, μικρόβια εμείς της Κοινωνικής Μεταμόρφωσης δε γίνεται παρά να μας πεισμώσει το πένθος για τη τύχη των πιο τολμηρών αδερφών μας.Πέρασαν το φως τους μες απ’τις σταγόνες της βροχής κι έγιναν με το σπαθί  τους ουράνιο τόξο.

    Απ’ το ίδιο και μεις παραθύρι ατενίσαμε,αδέρφια, το απώτατο Μέλλον.Γι’ αυτό ερχόμαστε τώρα προσκυνητές της θυσίας τους με μια χούφτα γαρύφαλλα. 

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ

                                                                                                              Την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου επισκεφτήκαμε το ελαιοτριβείο Δαβερώνα στη Νάουσα. Παρακολουθήσαμε τη διαδικασία παραγωγής του λαδιού. ''Μυρίσαμε"το φρέσκο λάδι. Η μυρωδιά  μας  άνοιξε  την όρεξη .Ήμασταν τυχεροί. Ο μπαμπάς του Θανάση,ο  κ.Χαμηλοθώρης,  μας κέρασε  λαδοκούλουρα. Τον ευχαριστούμε για το κέρασμα! 



































 Μετά από το ελαιοτριβείο οι μαθήτριες της Στ' τάξης πήγαν στα φαρμακεία του κ.Σύψα και της κ.Σπανού,οι οποίοι τους έδωσαν φάρμακα για τους πρόσφυγες.Τους ευχαριστούμε για την προσφορά τους  σε φαρμακευτικό υλικό. 

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

ΕΛΙΑ

....Φιντάνι ελιάς στενόφυλλης μες την αυλή μου ανθούσε,
κι ολόγυρά της έχτισα μια κάμαρα,φτιασμένη
με μάρμαρα πελεκητά και με σκεπή από πάνω
κι έβαλα πόρτες ταιριαστές κι ομορφοκαμωμένες...

Ομήρου Οδύσσεια ( Ψ 195-198)

Η ελιά  είναι ιερή. Αιώνες πολλούς αποτελεί σύμβολο.
Συμβόλιζε την ειρήνη. 
Το περιστέρι που πήγε στην κιβωτό του Νώε είχε κλώνο ελιάς στο στόμα του.
Η μυθολογία λέει πως την πρώτη ελιά τη φύτεψε η Αθηνά.



Στους αγώνες που γίνονταν στην αρχαία Ελλάδα το βραβείο ήταν ένα στεφάνι από "καλλιστέφανον ελαίαν".
Μαζί με το κρασί ήταν από  τ' αρχαία χρόνια τα κυριότερα είδη εξαγωγής. Κάτι  που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. 

..."Καταμεσήμερο Ιουλίου που  κι αν ακόμα δεν υπήρχαν ελαιώνες ...θα τους είχα επινοήσει"

                                                                                                                                 Ο.Ελύτης

Από την εποχή του Ομήρου η ελιά κατέχει σπουδαία θέση στην καλλιτεχνική δημιουργία. 
Ο Όμηρος και ο Σοφοκλής, τα δημοτικά τραγούδια, σπουδαίοι Έλληνες ποιητές:
Γ.Σεφέρης,Κ.Παλαμάς,Γ.Ρίτσος,Ο.Ελύτης αναφέρονται στην ελιά.

Το λάδι κι η ελιά κυριαρχούν στη ζωή του Έλληνα.

  • το καυτό λάδι που έριχναν στους εχθρούς 
  • το λάδι στο λυχνάρι ή στο καντηλάκι
  • το λάδι στη θρησκεία : Βάπτιση, ευχέλαιο ,  Άγιο Μύρο, ελαιοδοσία 
  • ψωμί και ελιά , το βασικό φαΐ των Ελλήνων   
Ξέρετε ότι; 



  Η ελιά εμφανίστηκε στη γη εκατομμύρια χρόνια πριν.Το αρχαιότερο εύρημα σε 
σχέση με την ελιά στην Ελλάδα, είναι τα απολιθωμένα φύλλα ελιάς που βρέθηκαν 
στη Σαντορίνη και έχουν ηλικία 50.000 ετών.





 Η ελιά είναι υπεραιωνόβιο δέντρο.
  Στα Χανιά της Κρήτης βρίσκεται ένα ελαιόδεντρο, μνημείο της φύσης,ηλικίας 3.000 ετών.



   Η καλλιέργεια της ελιάς συνδέθηκε με την ανάπτυξη μεγάλων πολιτισμών, όπως του μινωικού πολιτισμού.  Στη  Γραμμική Β’ υπάρχουν ιδεογράμματα που συμβολίζουν την ελιά,τον καρπό και το λάδι.
         Η ελιά είναι στοιχείο πολιτισμού όλων των λαών της Μεσογείου.

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ

     Η ελιά κυριαρχεί στο παριανό τοπίο.
      Φίδες,  κουντουριδιές , συκιές   κι ελιές κυριαρχούν στους παριανούς λόφους.Οι πιο παλιοί ελαιώνες στο νησί βρίσκονται στις Λεύκες.Το μάζεμα της ελιάς στις Λεύκες είναι πολύ δύσκολο, γιατί οι ελιές  πολλές φορές σκαρφαλώνουν στις πλαγιές
     Δύο ήταν οι ποικιλίες που καλλιεργούνταν      από παλιά στο νησί:
     οι χαμαδολιές ή  ασκούδες και οι δαφνολιές. 
       Αργότερα ήρθαν κι άλλες ποικιλίες: 
      οι κορωνιές ,το μανάκι, οι ελιές Καλαμών.

   




       
Η συγκομιδή των ελιών στην Πάρο ξεκινά
       τέλη Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται 
       το Δεκέμβριο.
   Το μάζεμα της ελιάς γίνεται με τα χέρια(χαμάδες),
   με καλάμι, με χτενάκια και με    μηχανάκι.
   Στην Πάρο υπάρχουν τρία ελαιοτριβεία.  
  Περίπου 2.000 τόνοι  ελιάς συλλέγονται 
κάθε χρόνο στο νησί από 1.000 παραγωγούς. 
Το λάδι που παράγεται χρησιμοποιείται για 
οικιακή χρήση κυρίως. Αρκετοί από 
τους παραγωγούς εμπορεύονται το λάδι 
που παράγουν.


   
Αντιστέκομαι όπως οι ελιές της πατρίδας μου
                                οι σκληρές
    που σφηνωμένες γερά στην απόλυτη πέτρα
    αδιαφορούν για τις θύελλες,αναπνέουν τις                                          αστραπές
    και τις κάνουν μες τους πικρούς τους χυμούς                                    ειρήνη και φως
                             
                                "Αντιστέκομαι" Ν.Βρεττάκος
     




  

    Βιβλιογραφία
    1)Ιστορία της Πάρου και της Αντιπάρου     Δ.Σοφιανού  ,Χ. Γεωργούσης,
                                                                               Η .Χατζόπουλος ,Α .Βαρριάς  
    2)Η χλωρίδα της Πάρου                               Χ. Γεωργούσης
    3)Βαλιτσάκι για την ελιά "εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Εθνικό Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης"Ελιά"
Πληροφορίες για την παραγωγή και τους παραγωγούς έδωσε ο Α.Γκόκας, 
διευθυντής της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών.
Πληροφορίες για τις ποικιλίες που υπήρχαν από παλιά στην Πάρο,πήραμε από τον κ.Χανιώτη. Τον πετύχαμε την ώρα της συγκομιδής. 
Για τον τρόπο μαζέματος μας μίλησαν οι μαθητές της Α' τάξης. Τα ήξεραν όλα!

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ


ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ


Φανταστείτε μια βιβλιοθήκη που o καθένας μπορεί να πάρει και να αφήσει βιβλία εντελώς δωρεάν, χωρίς καν την υποχρέωση να αφήσει κάποιο άλλο. Το μόνο απαραίτητο για να συμμετάσχει κάποιος είναι απλά η αγάπη του για το βιβλίο.
Ανταλλακτικές βιβλιοθήκες υπάρχουν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε άλλες μικρότερες πόλεις.

Ανταλλακτική βιβλιοθήκη όμως υπάρχει και στην Πάρο, στο δρόμο προς Αλυκή.  
  • Τι είναι  η ανταλλακτική βιβλιοθήκη;

Η ανταλλακτική βιβλιοθήκη, είναι ένα σημείο ανταλλαγής βιβλίων και ιδεών. Η ανταλλαγή γίνεται δωρεάν χωρίς την οποιαδήποτε συνδρομή. Η βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή 24 ώρες την ημέρα & 7 ημέρες την εβδομάδα.
  • Πώς λειτουργεί;

-Δώσε ένα βιβλίο και πάρε ένα καινούργιο.
-Εκτύπωσε το αυτοκόλλητο “αντάλλαξέ το” και κόλλα το στη ράχη του βιβλίου σου ή γράψε μία αφιέρωση. 

Αποτελεί μια εναλλακτική προσέγγιση στην παραδοσιακή έννοια της δημόσιας βιβλιοθήκης. Εξελίσσει την κοινωνική αλληλεπίδραση που μπορεί να επιτευχθεί μέσω των βιβλίων.

 Το  υλικό το  διαχειρίζονται οι χρήστες της, χωρίς την εγγραφή τους σε κάποιο μητρώο, δίχως συνδρομή ή χρηματικό αντίτιμο και με ελεύθερο ωράριο λειτουργίας.Το απόθεμα της βασίζεται στην ανταπόκριση των επισκεπτών της.


Η συλλογή της εναλλάσσεται καθημερινά, εφόσον υπάρχει η προϋπόθεση αποδοχής οποιουδήποτε έντυπου υλικού . Είναι ανοιχτή στο κοινό όλο το 24ωρο, όλες τις ημέρες της εβδομάδας. 

Στόχος της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης είναι η προαγωγή αισθήματος κοινωνικής προσφοράς και αλληλεπίδρασης. 

 Επισκεφτείτε κι εσείς την ανταλλακτική βιβλιοθήκη στην Πάρο

MY SCHOOL




Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

ΓΙΑΤΙ;


    Σχεδόν κάθε πρωί έκανε μαζί μας προσευχή.

    Ήταν η παρέα των μαθητών μας.Το γούρι μας. Ήταν εκεί που τα μικρά παιδιά εκδηλώνονταν με τη μεγαλύτερη τρυφερότητα κι αγάπη.

   Ήταν η Ροζέτα ή η Εύη, δεν έχει σημασία άλλωστε, η μικρή γάτα του Μοσχονά,  μαθητή του σχολείου μας.

   Παραμονές της 28ης Οκτωβρίου τη βρήκαν πεθαμένη από φόλα μαζί με μια ακόμα γάτα.

    ΓΙΑΤΙ;

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ


        Την προηγούμενη Παρασκευή το Νηπιαγωγείο Λευκών επισκέφτηκε  την Α΄τάξη του σχολείου μας. Η διαχείριση των συναισθημάτων ήταν το θέμα της συνάντησης. 
       Η νηπιαγωγός Βένια Γιαμοπούλου και η εκπαιδευτικός της Α' τάξης Στυλιανίδη Ελίνα   μίλησαν με  τα παιδιά για τη λύπη,τη χαρά,το φόβο. Τα παιδιά ζωγράφισαν, πέταξαν μακριά το φόβο,έπαιξαν.
      Μια ευχάριστη συνεργασία που ελπίζουμε να επαναληφθεί.

Ένα μήνυμα από το Νηπιαγωγείο Λευκών 

Μπορείτε να επισκέπτεστε το διαδικτυακό μας τοίχο 
 http;//padlet.com/niplefkes/oursongs
όπου "κρεμάμε" διάφορα τραγούδια και βίντεο που μας προκαλούν ενδιαφέρον.
   

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Εθελοντικός Καθαρισμός Ακτής

 Την Τετάρτη 14  Οκτωβρίου οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του  σχολείου μας καθάρισαν την παραλία στο Πίσω Λιβάδι.Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται στο  "Μήνα Δράσης για το Θαλάσσιο Περιβάλλον" .Το  σοβαρότερο  κίνητρο για την  ανάληψη ανάλογων  δράσεων είναι η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των μαθητών.  


Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ


Ένα σπουδαίο κείμενο του Μανώλη Γλέζου, του γνωστότερου εν ζωή αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης με αφορμή την Απελευθέρωση της Αθήνας. Ένα κείμενο που μπορεί να αποτελέσει  μάθημα ιστορίας για τους μαθητές.

                                                            Ύψωσαν,παιδί μου τη σημαία στον τόπο της

            12 Οκτωβρίου 1944. Μέρα Λευτεριάς. Ο ουρανός καθαρός.Έβρεχε, όμως, δάκρυα χαράς για τον καθένα χωριστά και για όλους μαζί. Η πατρίδα λεύτερη.Ο καιρός αίθριος,νηπενθής. Σταμάτησε ν’ αναστενάζει ο άνεμος. Οι μυροφόρες σφουγγίζουν τα δάκρυα και το αίμα από τους τοίχους.

Αγωνίστηκα γι’ αυτή τη μέρα με όλες μου τις δυνάμεις, με όλο μου το είναι. Καταδικάστηκα ερήμην σε θάνατο.Φυλακίστηκα τρεις φορές.Βασανίστηκα. Μα μπόρεσα να δραπετεύσω με τη βοήθεια του Ε.Λ.Α.Σ. Έφτασα πολύ κοντά στο θάνατο από το χτικιό. Και στις 20 Σεπτέμβρη του ’44, με τ’ όπλο στο χέρι, πολέμησα τον επιδρομέα κατακτητή μια ολόκληρη μέρα, σε μάχες αλλεπάλληλες, απ’ τον Βοτανικό ως το Χαϊδάρι. Η νύχτα με βρήκε παράλυτο, χτυπημένο από παράτυφο. Μ’ ‘έκρυψαν τα συντρόφια στο σπίτι των Κουμάτων- όλη η οικογένεια στον αγώνα και το σπίτι τους κρυψώνας και οπλαποθήκη.
            Από προχτές μ’ έφεραν στο σπίτι μας. Ο πυρετός όμως δε μ’έχει αφήσει.Περίμενα πώς και πως αυτή τη μέρα. Και τώρα,κατάκοιτος, μ’ένα ακουστικό στο αυτί –από ραδιόφωνο γαληνίτη- παρακολουθώ το ιστορικό γίγνεσθαι χωρίς να συμμετέχω, ως θεατής-ή μάλλον ακροατής.Πάω να σκάσω..
Η Μάνα, με συσπασμένο από την αγωνία πρόσωπο, προσπαθεί να με παρηγορήσει, αλλά όλο και με ρωτά για το Νίκο μας.Τον είχαν εκτελέσει οι Ναζί στις 10 Μαΐου εκείνου του χρόνου, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, μ’άλλους 91 πατριώτες.Μα η Μάνα αρνείται να το πιστέψει, αρνείται να το παραδεχτεί. Κι όλο με ρωτά και με ξαναρωτά : «Σε ποιο στρατόπεδο τον έχουν πάει; Στην Αυστρία ή στη Γερμανία;» Τι να της πω; Και πώς να την προσγειώσω στη σκληρή πραγματικότητα; Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς για τις Μάνες που χάνουν τα παιδιά τους άδικα και παράωρα.
Από το ραδιοφωνάκι ακούω τον Εθνικό Ύμνο και τα πρώτα λόγια που μαρτυρούν πως έχει έρθει η ώρα της πολυπόθητης λευτεριάς.Έμπλεος συγκίνησης και χαράς, παρακαλώ τη Μάνα ν’ανέβει στην ταράτσα, να δει την Ακρόπολη.
Ανεβαίνει τρεχάτη και κατεβαίνει κλαίγοντας. «Ύψωσαν,παιδί μου, την ελληνική σημαία»,μου λέει. «Την ύψωσαν στον τόπο της.Εκεί όπου ήταν κι εκεί όπου πρέπει». Και με τα δάκρυα να κυλούν αδιάκοπα στο πρόσωπό της,
μ’ αγκάλιασε και με φίλησε.
Η μέρα που περιμέναμε είχε έρθει.Ο ελληνικός Λαός αγωνίστηκε και κέρδισε τη λευτεριά του. Μα ήταν αγώνας σκληρός, μ’αμέτρητες θυσίες, ανέχεια, στερήσεις, πείνα και θανατικό. Καθηλώσαμε δώδεκα επίλεκτες μεραρχίες της Βέρμαχτ εδώ, στην Ελλάδα, που θα μπορούσε το Γ’ Ράιχ να τις χρησιμοποιήσει αλλού.Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο συμβάλαμε στο να τελειώσει πιο γρήγορα ο πόλεμος, αλλά συμβάλαμε και στην ήττα  του Άξονα.
Αναμφισβήτητα, όπως με το Έπος του ’40-41 καταρρίψαμε το μύθο για το αήτητο του Άξονα, όπως με την αντίσταση στα οχυρά και στη Μάχη της Κρήτης ανατρέψαμε όλα τα σχέδια του Χίτλερ, με την Εθνική Αντίσταση στα χρόνια της Κατοχής αγωνιστήκαμε και κερδίσαμε τη Λευτεριά μας.
Χαρά απροσμέτρητη γι’αυτό.Όμως, ενώ κατακτήσαμε τη Λευτεριά, οικειοθελώς παραδώσαμε την Ανεξαρτησία μας στους Άγγλους, από τη στιγμή που αναγνωρίζαμε ως επικεφαλής όλων των ένοπλων δυνάμεων του Έθνους (αντάρτικα στην Ελλάδα και στρατό Μέσης Ανατολής) τον Σκόμπι.
Νέα δεινά έκρουαν την πόρτα μας ...

                                                                           Βρυξέλλες, 5 Οκτωβρίου 1944
                                                                                              για το περιοδικό ΠΟΛΙΤΕΣ