Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

Ο μαθητής της Ε' τάξης του σχολείου μας Νικόλας Γεροχρήστος  μας περιγράφει τις εντυπώσεις του από το ταξίδι του στην Αγγλία.

" Το ότι είχα την ευκαιρία να πάω σε μία ξένη χώρα , πόσο μάλλον στην Αγγλία είναι κάτι που ποτέ δεν θα ξεχάσω. Μου έκαναν μεγάλη εντύπωση τα μουσεία που επισκέφθηκα με την οικογένειά μου και θα ήθελα να σας μιλήσω για αυτά.
Πρώτα από όλα θα μιλήσω για το μουσείο  Φυσικής Ιστορίας ‘National History’ που είχε
κυρίως σκελετούς δεινοσαύρων, διάφορα πετρώματα αλλά και μεγάλα και μικρά βαλσαμωμένα ζώα πχ έναν τεράστιο βαλσαμωμένο κροκόδειλο ή μια φάλαινα σε πραγματικό μέγεθος.
Στην συνέχεια θα μιλήσω για το μουσείο της τεχνολογίας ‘museum of science’ όπου έβλεπες ό,τι έχει να κάνει με την τεχνολογία,  όπως ένα από τα πρώτα αεροπλάνα ή μία από τις πρώτες μηχανές τρένου – τα τρένα είναι πολύ δημοφιλή και αγαπητά στην Αγγλία -  μέχρι και ένα πύραυλο από διαστημόπλοιο αλλά και την πρώτη αποστολή του ανθρώπου στο φεγγάρι!
Προσωπικά, το αγαπημένο μου ήτανε μία αίθουσα που είχε μινιατούρες με αεροπλάνα,
καράβια, τρένα κ.α.


Στο τέλος θα σας πω για το Βρετανικό Αρχαιολογικό Μουσείο ‘British archeological museum.

Το κυριότερο είναι το πόσα πολλά ελληνικά εκθέματα  είχε όπως την Καρυάτιδα που λείπει από το δικό μας Μουσείο της Ακρόπολης, μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία και άλλα. Μάλιστα είδα και ένα αγγείο που είχε στο περσινό βιβλίο της Ιστορίας.
 
Αυτά είχα να σας πω για το καταπληκτικό ταξίδι μου στο Λονδίνο.

Εύχομαι όλοι να καταφέρουν να κάνουν ένα ταξίδι σε οποιαδήποτε ξένη χώρα"

                                                                                                                        Νικόλας Γεροχρήστος 

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ :ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ


Η 3η Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) , τονίζοντας , αρχικά πως αυτό το Α στη λέξη ΑΜΕΑ δεν σημαίνει Αόρατοι άλλα Άτομα, όπως Εσύ και Εγώ. Άτομα με ίσες ευκαιρίες στην υγεία και την εκπαίδευση, Άτομα που έχουν τις ίδιες δυνατότητες για προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική εξέλιξη, Άτομα με ευαισθησίες, ικανότητες και ταλέντα.






3 Δεκεμβρίου: Ημέρα όχι τυχαία μιας και από το 1992 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ, αφιερώνοντας την ημέρα αυτή στα Άτομα Με Αναπηρία (όρος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2008, μιας και μέχρι τότε χρησιμοποιούνταν ο όρος « Άτομα με Ειδικές Ανάγκες»).






Περίπου 80 εκατομμύρια άτομα στην ΕΕ υποφέρουν από κάποια αναπηρία σε κάποιον βαθμό. Λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, ο αριθμός αναμένεται να αυξηθεί σε 120 εκατομμύρια έως το 2020. Η προσβασιμότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση για ισότιμη συμμετοχή και ενεργό ρόλο στην κοινωνία. Και μπορεί να συμβάλει σε μια έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη.

25 χρόνια αργότερα φαίνεται πως πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, αλλά ο αγώνας για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ΑμεΑ σε πολλούς τομείς της καθημερινότητας συνεχίζει να υφίσταται, υπενθυμίζοντάς μας πως ακόμη συνεχίζουν να υφίστανται φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού .
                                 
     3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Εγώ, τι κάνω για αυτό; 
                                       

                                

                            
                       

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΑΝΑΜΜΑ ΦΑΤΝΗΣ ΣΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ

Το σχολείο μας συμμετείχε και αυτή τη χρονιά στο άναμμα της φάτνης στις Λεύκες. 
Οι μαθητές μας τραγούδησαν , έγραψαν τις δικές τους ευχές για τα Χριστούγεννα, κεράστηκαν  καραμελωμένα μήλα. 



Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

τιμούμε την επέτειο του Πολυτεχνείου




το πρόσωπο της μητέρας

Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία
να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία,
σαν ποιός να σ’ άκουσε με στήθος κρύο,
όνομα θείο;

Γεράσιμος Μαρκοράς, Μάνα





Οι μαθητές της Δ'τάξης του σχολείου εκφράζονται για τη μητέρα τους στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών και συγκεκριμένα της 2ης θεματικής ενότητας:

"Η μητέρα του Χριστού".

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ


Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ




Η εκπαίδευση στο Βυζάντιο δεν ήταν υποχρεωτική. Σχολεία, δάσκαλοι και βιβλία ήταν συγκεντρωμένα στις πόλεις, όπου και εκεί απευθύνονταν σε μία μικρή μερίδα των ανθρώπων. Τα σχολεία ήταν ιδιωτικά ήεκκλησιαστικά, τα παιδιά πήγαιναν σ' αυτά σε ηλικία 6 έως οκτώ ετών και οι γονείς τους πλήρωναν τα δίδακτρα σε είδος ή χρήματα. Μάλιστα τα υψηλά δίδακτρα της ιδιωτικής διδασκαλίας την έκαναν απρόσιτη για τις περισσότερες οικογένειες των Βυζαντινών.
Δύο ήταν οι βαθμίδες εκπαίδευσης του Βυζαντίου : Η προπαιδεία, που αντιστοιχεί στο σημερινό δημοτικό, διαρκούσε 3 ως 4 χρόνια και ηεγκύκλιος παιδεία, που αντιστοιχεί στο γυμνάσιο και το λύκειο, διαρκούσε 4 χρόνια και φοιτούσαν μαθητές από τα 12 ή 14 χρόνια τους.
Το βασικό(προπαιδεία) είχε 4 τάξεις:Στις δυο πρώτες οι μαθητές μάθαιναν να διαβάζουν, να γράφουν και να λογαριάζουν ενώ στις μεγαλύτερες μάθαιναν ορθογραφία, γραμματική, αριθμητική και ιστορίες από την Αγία Γραφή, τον Όμηρο και τους μύθους του Αισώπου. Στα εκκλησιαστικά σχολεία φοιτούσαν και ορφανά ή μαθητές από άλλες περιοχές δωρεάν.
Τα κορίτσια(από τον 11ο αιώνα και έπειτα άρχισαν το σχολείο) και αρκετά αγόρια δεν πήγαιναν σχολεία. Έμεναν στο σπίτι, βοηθούσαν στις δουλειές και τα διαπαιδαγωγούσαν οι γονείς και οι παππούδες τους. Όσα αγόρια δεν πήγαιναν σχολείο μάθαιναν τέχνες σε ειδικούς τεχνίτες.





Τα σχολεία στο Βυζάντιο δεν στεγάζονταν όπως σήμερα σε μεγάλα κτίρια με αυλές και πολλά παράθυρα. Ως αίθουσες διδασκαλίας χρησίμευαν δωμάτια στον περίβολο των εκκλησιών, σε νάρθηκες, όπως επίσης και σε οικήματα κοντά σε μοναστήρια.
Στις αίθουσες δεν υπήρχαν θρανία. Υπήρχαν μόνο λίγες ξύλινες ψηλές καρέκλες, τις αναβάθρες, δηλαδή σκαμνάκια.





Μερικές φορές τα σχολεία στεγάζονταν μέσα σε εκκλησίες ή μοναστήρια.
Οι μαθητές έγραφαν με στυλόν ή γραφείον, που είχε μυτερή ακίδα στο ένα άκρο ώστε τα γράμματα να χαράζονται εύκολα, και πεπλατυσμένη στο άλλο για να σβήνουν. Επίσης με κοντύλι κι έσβηναν με σφουγγάρι.Έγραφαν πάνω σε ξύλινες πινακίδες, τα σχεδάρια, σε παπύρους και περγαμηνές που τις κουβαλούσαν στον μάρσιπο, δηλαδή στην τσάντα τους.


Πάνω στον πάπυρο και στην περγαμηνή έγραφαν με ένα ειδικά ξυσμένο καλάμι, το κάλαμον, που το βουτούσαν σε μελάνι μαύρο συνήθως. Μαζί τους είχαν ένα μαχαιράκι για να ξύνουν τη μύτη του καλάμου που ήταν χαραγμένη κατά μήκος ώστε να συγκρατεί το μελάνι. Το χαρτί, αν και ήταν από παλιά γνωστό, άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτερα στο Βυζάντιο μόλις τον 11ο αιώνα και γρήγορα αντικατέστησε την περγαμηνή. Τα παιδιά πήγαιναν στα σχολείο με τα καθημερινά τους ρούχα και έτρωγαν το μεσημέρι εκεί. Μερικοί μαθητές ζούσαν στο σχολείο και άλλοι επέστρεφαν στα σπίτια τους. Ορισμένες φορές οι κακές καιρικές συνθήκες εμπόδιζαν τα παιδιά να πάνε σχολείο.
Πολύ συχνές ήταν και οι τιμωρίες, μάλιστα τις περισσότερες φορές έβρισκαν σύμφωνους και τους γονείς που πίστευαν ότι οι σωματικές τιμωρίες ήταν ωφέλιμες για τα παιδιά τους.
"Ο μη δαρείς ου παιδεύεται" έλεγαν τότε δηλαδή "Όποιος δε δαρθεί δε μαθαίνει γράμματα"




α) Τα παιδιά ποιων οικογενειών πιστεύεις ότι πήγαιναν σχολείο; από πού το συμπεραίνεις αυτό; ισχύει κάτι τέτοιο στην εποχή μας;

β) Τι διαφορές βλέπεις να υπάρχουν στο σχολείο σήμερα από το σχολείο των βυζαντινών χρόνων;


Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ- ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ



Οι δάσκαλοι δεν είχαν πολλά βιβλία στην κατοχή τους. Παρά το καθημερινό ενδιαφέρον και την προσωπική ενασχόληση που είχαν μερικοί από αυτούς αντιγράφοντας οι ίδιοι με κόπο κάποια έργα, σπάνια οι μικρές τους βιβλιοθήκες ξεπερνούσαν σε περιεχόμενο τους είκοσι τόμους.Οι λιγοστοί τυχεροί που κατόρθωναν να συγκροτήσουν μεγάλες βιβλιοθήκες ήταν συνήθως μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας και της αριστοκρατίας ή ακόμα ανώτεροι κληρικοί.
Ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους κατέλαβε ο Φώτιος, φιλόλογος με βαθύτατη μόρφωση που έζησε κι έδρασε τον 9ο αιώνα φτάνοντας μέχρι το ανώτατο αξίωμα του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Η βιβλιοθήκη του θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες και περιφημότερες της εποχής του. Συντάκτης πολλών αξιόλογων κειμένων, επιστολών και ενός Λεξικού, ο Φώτιος υπήρξε κατά πολλούς ένας από τους πιο διακεκριμένους καθηγητές της πρωτεύουσας. Πάνω απ’ όλα του οφείλουμε τη διάσωση ενός μεγάλου αριθμού αρχαίων ελληνικών συγγραμμάτων. Παρακινούμενος από την έντονη κλίση του προς αυτά τα θέματα, ο Φώτιος αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον των συγχρόνων του για την αρχαιότητα.
Ενας από τους πιο μεγάλους δάσκαλους και ο γνωστότερος, ίσως, μαθηματικός και φιλόσοφος του Βυζαντίου ήταν ο Λέων ο Μαθηματικός. Οι επιδόσεις του στην ΄Αλγεβρα θεωρούνται ακόμα και σήμερα πρωτοπόρες. Ο Λέοντας δίδαξε σε σχολείο της Κωνσταντινούπολης και είχε αξιόλογη προσωπική βιβλιοθήκη. Στον Λέοντα οφείλεται, ανάμεσα σε άλλα, μία από τις σημαντικότερες επινοήσεις της βυζαντινής εποχής, ο οπτικός τηλέγραφος. Ο Λέων κατασκεύασε δύο τέλεια συγχρονισμένα ρολόγια. Τοποθέτησε το ένα στο φρούριο του Λουλού, κοντά στην Ταρσό και το άλλο στο ηλιακόν του Φάρου, στην Κωνσταντινούπολη.

πηγή: ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑ