Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ


    Eίμαι μικρός, 6 χρονών και αισθάνομαι…..
·       Λύπη…..
·       Χαρά….
·       Φόβο…
·       Ζήλια…
·       Θυμό….

          Ένα πρόγραμμα αγωγής υγείας ,με στόχο την ανάπτυξη δεξιοτήτων για την αντιμετώπιση και διαχείριση συναισθημάτων και συμπεριφορών.
 Τα παιδιά της Α' τάξης μίλησαν για τα συναισθήματα, χωρίστηκαν σε όμάδες και ζωγράφισαν πώς νιώθουν όταν...
  • φοβούνται
 ο φόβος: το πιο δύσκολο συναίσθημα .
Δουλέψαμε όλοι μαζί για να  καταφέρουμε να τον διώξουμε μακριά.




Γράψαμε τους φόβους μας σε μπαλόνια.....                                                                                                     


και τους αφήσαμε να  φύγουν ψηλά...             πολύ  ψηλά!!!

Διώξαμε τους φόβους μας ,όχι όμως και τα όνειρά μας.

  • ο θυμός, η ζήλεια , η χαρά , η λύπη

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Το γλυκοβιβλίο

 Η αγάπη μας για τα γλυκά μας οδήγησε να φτιάξουμε το γλυκοβιβλίο. Φροντίσαμε να υπάρχουν και συνταγές για κέικ στα αγγλικά. Για τους αγγλομαθείς αναγνώστες μας!


Οι συνταγές μας είναι δοκιμασμένες! Καλή επιτυχία!

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Η δικιά μας ελιά



Μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι είναι 
αρκετά για να ξαναφτιαχθεί η Ελλάδα.



Ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης γράφει:



"Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα θα δεις 
να  σου μένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι.Που σημαίνει:με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις"




  Στην αυλή του σχολείου μας υπάρχει μια μικρή ελιά. Οι αγρότες λένε ότι οι ελιές δίνουν καρπό κάθε δεύτερη χρονιά. Η δικιά μας όμως κάθε χρονιά γεμάτη είναι.
  Ξεκινήσαμε πέρυσι πρώτη φορά το λιομάζωμα. Φέτος συνεχίσαμε . Είχαμε την εμπειρία, κάναμε καλή δουλειά, βγάλαμε το δικό μας λάδι...
Στο τέλος , όταν το λάδι ωρίμασε, φάγαμε όλοι μαζί. Ψωμί,σαλάτα,κρεμμύδι, αυγά και τυρί. Και λάδι φυσικά!  

marialenaki1's oil album on Photobucket

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ η προσδοκία της άνοιξης





Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι
κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι
Σαββάτο των ψυχών κρυφά δακρύζει
στα σπίτια των απόντων φτερουγίζει           
                                                                                   Ηλίας Κατσούλης
Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης είναι ο δεύτερος μήνας του έτους. Έχει 28 ημέρες, ενώ όταν το έτος είναι δίσεκτο έχει 29. 
Το περιεχόμενο του Φεβρουαρίου είναι πρώτ'απ'όλα -και αυτό είναι κοινό για όλους τους ελληνικούς τόπους- το μήκος του. Είναι ο μήνας ο Κουτσός, ο Κούντουρος και Κούτσουρος (δηλαδή με κομμένη ουρά, όπως τον λένε στον Πόντο), ο Κουτσούκης, ή Μικρός ή Κούτσουλος (όπως τον λένε στην Κύπρο) και φυσικά ο Κουτσοφλέβαρος. 

Από τις βροχές και τα πολλά νερά του, (λαϊκά) λέγεται Φλεβάρης, επειδή ανοίγει «τις φλέβες του» και γεμίζει τον κόσμο νερά.
 

Είναι  ο μήνας με τον πιο άστατο καιρό, όπως και ο Μάρτης:
 

Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει
 
μα αν τύχει και θυμώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει.
 

Για τον άστατο καιρό, ο Φλεβάρης λέγεται επίσης και
 Μεθυσμένος, γιατί δεν ξέρει τι κάνει. 
Ο Φλεβάρης είναι ο μήνας των αμπελιών. Τότε γίνεται το κλάδεμα, το καθάρισμα και το τσάπισμα των αμπελιών. Τότε βάζουν και καταβολάδες, δηλαδή φυτεύουν αμπέλια (εκτός και αν είναι δίσεχτος ο χρόνος). Γι'αυτό του το περιεχόμενο ο Φλεβάρης ονομάζεται σε ορισμένα μέρη, όπου είναι βέβαια ανεπτυγμένη η αμπελουργία και
 Κλαδευτής. 

Ο Φεβρουάριος αρχίζει με τρεις γιορτές που μ'ένα κοινό όνομα λέγονται
 Συμόγιορτα.
1η Φεβρουαρίου: γιορτάζει ο  άγιος Τρύφωνας  θεωρείται φύλακας των αμπελιών και προστάτης των αγρών, της βλάστησης και της καλλιέργειας. 
2η Φεβρουαρίου: της
 Υπαπαντής. Γιορτάζεται σε ανάμνηση της συνάντησης του Συμεών με τον μικρό Ιησού, αλλά στη γλώσσα του λαού έγινε Αποπαντή και τέλος Πακουή ή Πακού, δηλαδή η αγία που ακούει, η Παναγία. Λέγεται και Παναγία η Μυλιαργούσα, επειδή οι μύλοι αργούν. 
Οι γεωργοί τιμούσαν τη γιορτή και έκαναν προβλέψεις σχετικά με τον καιρό:
 
Καλοκαιριά της Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας.
 
Και με τη σοδειά: 
Παπαντούλα χιονισμένη, και τ'αμπάρια γιομισμένα!
 
Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη.
 

3η  Φεβρουαρίου: γιορτάζει ο
 άγιος Συμεών (3) που έδωσε το όνομά του και στις δύο προηγούμενες γιορτές. Τιμάται κατ'εξοχήν από τις έγκυες, που την ημέρα αυτή απέχουν από κάθε εργασία και παίρνουν μύριες προφυλάξεις από φόβο μη γεννηθεί το παιδί «σημειωμένο». 
«Είχε, θυμάμαι, εδωνά πάνω στο μπούτι, και μια καφεδιά βούλα. 
Η μάνα της, μούπε, τότες που την είχε στην κοιλιά,
 
έπιασε τηγάνι ανήμερα τ' Αγιού Συμνιού,
 
και σαν το θυμήθηκε σκουπίστηκε τρομαγμένη στο μερί της.
 
Και το κορίτσι γεννήθηκε "σημνιωμένο" μ'αυτή τη δαχτυλιά.»
 
(Η ζωή εν τάφω, Στρατή Μυριβήλη)
Μια λαϊκή παροιμία λέει:
 η Παπαντή διώχνει τις γιορτές με τ'αντί. 
Αυτό σημαίνει ότι στις αρχές του Φεβρουαρίου σταματούν οι γιορτές, που από τα Χριστούγεννα διαδέχονται η μία την άλλη. Σταματά η αργία και η σχόλη.
Όμως δύο ακόμη γιορτές στις 10 φεβρουαρίου του Αγίου Χαράλαμπου και στις 11  του Αγίου Βλάσιου ( γιορτάζονταν με μεγάλες τιμές και σεβασμό, προπάντων από τους αγρότες. 

Τέλος, ο Φλεβάρης είναι και μήνας χορευταράς και ξένοιαστος, γιατί μέσα στο Φλεβάρη πέφτουν συνήθως οι
 Απόκριες:
Ο Άγιος Κασσιανός,μια γιορτή στις 29 φεβρουαρίου
Κάθε τέσσερα χρόνια που το έτος είναι δίσεκτο, την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου, δηλαδή στις 29 του μήνα, γιορτάζει ο Άγιος Κασσιανός. Η περίεργη αυτή γιορτή, έδωσε αφορμή για διάφορες λαϊκές ερμηνείες και περιπαίγματα. 
Στη Μυτιλήνη, τη γιορτή του Αγίου Κασσιανού τη θεωρούν ως γιορτή των τεμπέληδων! Λένε μάλιστα: « του Κασσιανού γιορτάζουν οι οκνοί (οι τεμπέληδες)».
 
για το τέλος
ένα υπέροχο τραγούδι από τον  Παντελή Θαλασσινό και τον Ηλία Κατσούλη