Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

ΕΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΒΑΦΗ :2013

 Το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων,Πολιτισμού και Αθλητισμού   ανακήρυξε το 2013 έτος Κωνσταντίνου Καβάφη  με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη. 
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863 - 1933) είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. 
Το έργο του έγινε αντικείμενο μακρόχρονης μελέτης  σε όλο τον κόσμο.Ίσως  είναι ο περισσότερο μεταφρασμένος Έλληνας ποιητής.Οι ξένοι τιμούν τον ποιητή για τη φιλοσοφία του και οι Έλληνες για έναν επιπλέον λογο, για τον τρόπο που χρησιμοποιει τη γλώσσα. 
Ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1863 (29 Απριλίου)και πέθανε στην ίδια πόλη το 1933 την ημέρα των γενεθλίων του.
Ο μικρός Καβάφης ζει τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια, μέσα σε εξαιρετικές συνθήκες ευημερίας. To 1870 με το θάνατο του πατέρα Καβάφη αρχίζει, ουσιαστικά, η σταθερή πορεία της οικογένειας προς την οικονομική κρίση . Το 1872 η Χαρίκλεια Καβάφη μετακομίζει με τα παιδιά της στην Αγγλία όπου και θα παραμείνουν τα επόμενα έξι χρόνια . Ο μικρός Καβάφης σπουδάζει σε αγγλικό σχολείο όπου και διδάσκεται για μητρική του γλώσσα την αγγλική αλλά παράλληλα μαθαίνει και ελληνικά και γαλλικά. Μετά από λίγα χρόνια παραμονής στην Αγγλία επιστρέφουν στην Αλεξάνδρεια. Ο Καβάφης συνεχίζει τις σπουδές του στο Εμποροπρακτικό Λύκειο «Ερμής». 
Το 1882, στη διάρκεια της αιγυπτιακής εξέγερσης κατά των Άγγλων, πηγαίνει με την οικογένειά του για τρία χρόνια (ως τον Οκτώβριο του 1885) στην Κωνσταντινούπολη. . Το  αξιοσημείωτο αυτής της περιόδου, είναι το γεγονός ότι η παραμονή του στην Πόλη συμπίπτει με τις πρώτες μαρτυρημένες συστηματικές του προσπάθειες να επιδοθεί στην τέχνη του ποιητικού λόγου
Τον Οκτώβριο του 1885, ο Καβάφης γυρίζει στην Αλεξάνδρεια μαζί με τη μητέρα του και τους αδελφούς του, Αλέξανδρο και Παύλο. Με την επιστροφή του, ο Καβάφης εγκαταλείπει την αγγλική υπηκοότητα και παίρνει την ελληνική.  Ο Καβάφης αρχίζει να εργάζεται αλλάζοντας διάφορα επαγγέλματα. Στο τέλος   θα προσληφθεί στο Γραφείο Αρδεύσεων όπου  και θα εργαστεί μόνιμα εκεί για  τριάντα χρόνια, μέχρι το 1922, 
Η κυριότερη χρονολογική τομή ως προς την εξέλιξη του έργου του ποιητή, κατά την εποχή αυτή, τοποθετείται στα 1891. Είναι η χρονιά κατά την οποία ο Καβάφης εκδίδει σε μονόφυλλο το πρώτο  αξιόλογο ποίημά του (το Κτίσται). 
Τα οικονομικά του βελτιώνονται σημαντικά και τα επόμενα χρόνια ταξιδεύει.  Το 1901 και το 1903 ταξιδεύει στην Ελλάδα και γνωρίζεται στην Αθήνα με Ελληνες πεζογράφους (Πολέμης, Ξενόπουλος, Πορφύρας). Στις 30 Νοεμβρίου του 1903, δημοσιεύεται στα Παναθήναια το ιστορικό άρθρο του Ξενόπουλου για τον Καβάφη με τίτλο «Ένας Ποιητής». Την ίδια χρονιά γράφει και το σημαντικότερο πεζό κείμενό του που είναι γνωστό με τον τίτλο «Ποιητική». 
Το 1922 παραιτείται από  την εργασία του στις Αρδεύσεις  και  αφοσιώνεται στη συμπλήρωση του ποιητικού του έργου. Το 1926 η κυβέρνηση του δικτάτορα Πάγκαλου απονέμει στον Καβάφη το παράσημο του Φοίνικος.
Το 1933, στις 29 Απριλίου, μέρα των γενεθλίων του, πεθαίνει. 

Che fece .... il gran rifiuto

Σε  μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο το όχι -- το σωστό -- εις όλην την ζωή του.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1901) 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου