Με αφορμή το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου "Αν όλα τα παιδιά της Γης", που συναντήσαμε στο τέλος της 8ης ενότητας στη Γλώσσα, συζητήσαμε για την ειρήνη και τον πόλεμο συνδυαστικά με το μάθημα της Μελέτης για τα δικαιώματα των παιδιών. Οι μαθητές μίλησαν στην τάξη για εικόνες πολέμου που έχουν δει στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο και μοιράστηκαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που βιώνει τον πόλεμο.
Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το παρακάτω συλλογικό ποίημα, στην αρχή σε μορφή ελεύθερου στοχασμού, εδώ χωρισμένο σε στροφές και στίχους.
Ένα παιδί στον πόλεμο
Είναι τρομαγμένο.
Νιώθει στεναχώρια.
Ίσως έχει χάσει τους γονείς του.
Γιατί να γίνει πόλεμος;
Φοβάται πως θα σκοτωθεί.
Ζει μέσα στο άγχος και στον τρόμο.
Ίσως δεν έχει πια
κανέναν να το προσέχει.
Είναι ολομόναχο.
Ίσως ένα αεροπλάνο
ρίξει κι άλλες βόμβες.
Οι νάρκες και τα όπλα
δεν είναι για παιδιά.
Από τη Β' τάξη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου