Σάββατο 7 Μαρτίου 2026

Μπαίνοντας στα παπούτσια του άλλου



Μια δράση για τη σχολική ημέρα κατά του εκφοβισμού από τη Β' τάξη του σχολείου μας και την εκπαιδευτικό Ελένη Σακελλαροπούλου:

           Με αφορμή την πανελλήνια σχολική ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού, στην τάξη μας αφιερώσαμε χρόνο για να μιλήσουμε για τα συναισθήματα, τη δυσκολία, αλλά και τη δύναμη της κατανόησης και της ενσυναίσθησης.

            Η δραστηριότητα ξεκίνησε με ένα μικρό παραμύθι. Τα παιδιά άκουσαν την ιστορία ενός κοριτσιού που επισκέφθηκε ένα τεράστιο κατάστημα με χρησιμοποιημένα παπούτσια. Περπατώντας ανάμεσα στους αμέτρητους διαδρόμους, άρχισε να φαντάζεται σε ποιον μπορεί να ανήκε κάθε ζευγάρι παπούτσια και τι ιστορίες μπορεί να κουβαλούσε. Κάποια στιγμή, όμως, συνάντησε ένα ζευγάρι παιδικά παπούτσια που έμοιαζαν… στεναχωρημένα.

       Αυτό στάθηκε η αφορμή για μια όμορφη συζήτηση στην τάξη. Πώς γίνεται άραγε τα παπούτσια να φαίνονται στεναχωρημένα; Ίσως επειδή ανήκαν σε ένα παιδί που ένιωθε στεναχώρια. Γιατί μπορεί να ήταν στεναχωρημένο; Τι μπορεί να του συνέβαινε στο σχολείο;

         Τα παιδιά άρχισαν να προτείνουν πιθανά σενάρια και όλα όσα σκέφτονταν τα γράψαμε στον πίνακα. Έτσι ξεκινήσαμε να μιλάμε για τον σχολικό εκφοβισμό, για τα συναισθήματα του παιδιού που δυσκολεύεται, αλλά και για το πώς μπορεί να νιώθουν όσοι βρίσκονται γύρω του.

          Στη συνέχεια, κάθε παιδί δημιούργησε το δικό του ζευγάρι «παπούτσια». Πάνω σε αυτά έγραψε μια δυσκολία που το ίδιο μπορεί να αντιμετωπίζει στο σχολείο, κάτι που το στεναχωρεί ή το δυσκολεύει. Αν κάποιο παιδί δεν ένιωθε ότι έχει μια τέτοια εμπειρία, μπορούσε να φανταστεί και να γράψει τι δυσκολία ίσως αντιμετώπιζε εκείνο το παιδί με τα στεναχωρημένα παπούτσια.



         Έπειτα, διαλέγαμε τυχαία κάποια «παπούτσια» και ένα παιδί ερχόταν στον πίνακα για να «μπει στα παπούτσια» του άλλου. Προσπαθούσε να φανταστεί πώς νιώθει εκείνο το παιδί και τι θα είχε ανάγκη από έναν φίλο ή έναν συμμαθητή.

        Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήσαμε όλοι μαζί μια πολύτιμη λίστα με τίτλο:

«Πώς κάνω ευκολότερο τον δρόμο του άλλου».



           Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να σκεφτούν, να εκφραστούν και –κυρίως– να κατανοήσουν πόσο σημαντικό είναι να προσπαθούμε να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του άλλου.

        Γιατί καμιά φορά, το μόνο που χρειάζεται για να γίνει ο δρόμος κάποιου πιο εύκολος… είναι ένα μικρό βήμα καλοσύνης από έναν φίλο.







Άλλα εικαστικά έργα και αφίσες που έφτιαξαν οι μαθητές της Β' για την ημέρα:




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου