ΙΟΥΛΙΟΣ

     Άξιον Εστί εορτάζοντας τη μνήμη

των αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης

    ένα θαύμα να καίει στους ουρανούς  τ'αλώνια

ιερείς και πουλιά να τραγουδούν το χαίρε.

                       Οδυσσέας Ελύτης , Δοξαστικό, ΄Αξιον Εστί

                 Χαίρε, το Θέρος!

Ο Ιούλιος , έβδομος μήνας του χρόνου, οφείλει το όνομά του στον Ιούλιο Καίσαρα.Την ονομασία του  την καθιέρωσε ο Μάρκος Αντώνιος (το 44 π.Χ. ) για να τιμήσει

 το φίλο του και μεγάλο στρατηγό των Ρωμαίων, Ιούλιο Καίσαρα.

Αλωνάρης, Αλωνιστής ή Αλωνιάτης, επειδή  τον μήνα αυτό γίνεται το αλώνισμα των χωραφιών.

Γυαλιστής ή Γυαλινός (Νάξος & Χίος), γιατί  το μήνα αυτό «γυαλίζουν», δηλ. ωριμάζουν τα σταφύλια.

Δευτερόλης (σαν 2^ος μήνας του καλοκαιριού).

Αηλιάς ή Αηλιάτης (20/7, η γιορτή του Προφήτη Ηλία).

Φουσκομηνάς ή Χασκόμηνας γιατί φουσκώνουν τα σύκα.
Χορτοκόπος γιατί κόβουν τα χορτάρια.

Μήνας των γιορτών και των πανηγυριών.

1 Ιουλίου: Άγιοι Ανάργυροι : Κοσμάς και Δαμιανός. γιατροί και διώκτες κάθε αρρώστιας. 

7 Ιουλίου: Αγία Κυριακή.

8 Ιουλίου : Άγιος Προκόπιος : ο Άγιος της πρόοδου και της καλοτυχίας. 

15 Ιουλίου : Αγίου  Κηρύκου και Ιουλίτης. Ο Άγιος Κήρυκος είναι  ο μικρότερος Άγιος της εκκλησίας μας. Σε ηλικία 3 ετών μαρτύρησε μαζί με την μητέρα του Ιουλίτα. 

17 Ιουλίου : Αγία Μαρίνα 

20 Ιουλίου : του προφήτη Ηλία 

26 Ιουλίου : Αγία Παρασκευή, κατά το λαό προστάτιδα των ματιών .

  " Πού πηγαίνουν οι στραβοί; Στην Αγιά Παρασκευή".

27 Ιουλίου : Άγιος Παντελεήμων ,  γιατρός και θεραπευτής.

  " Κουτσοί , στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα".

                                                 Προφήτης Ηλίας ,μια ξεχωριστή μορφή. 

 Θεωρείται έφορος της βροχής και ρυθμιστής των μετεωρολογικών φαινομένων. 

Τα εκκλησάκια του βρίσκονται συνήθως πάνω σε υψώματα και βουνοκορφές. Σύμφωνα με την παράδοση , ο Αη-Λιας ήταν ναύτης που η θάλασσα προσπάθησε πολλές φορές να τον πνίξει. Μετά τα τόσα ταξίδια, πήρε το κουπί στον ώμο και τράβηξε για τη στεριά. Όπου περνούσε, ρωτούσε τους ανθρώπους που συναντούσε τι είναι αυτό που κρατάει στα χέρια του. Κι όσοι του απαντούσαν «κουπί», ξεκίναγε για αλλού. Προχώρησε, προχώρησε κι ύστερα βρέθηκε στα βουνά. Έπεσε πάνω σε έναν τσοπάνη και τον ρώτησε τι ήταν αυτό που βαστούσε. Ο τσοπάνης το κοίταξε καλά καλά και ύστερα του είπε «ξύλο είναι». 
Ο Αη-Λιας γέλασε ικανοποιημένος και έμεινε από τότε κοντά στους ανθρώπους των βουνών. 

  Για να μην ξεχνάμε:   "Υγρός Ιούλιος" , τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού σε στίχους του Πόλυ Κυριακού, που αναφέρονται  στην τουρκική εισβολή στην  Κύπρο , τον Ιούλιο του 1974.

Ημέρα μνήμης η 20η Ιουλίου για την Κύπρο, εξαιτίας της αιματηρής Τουρκική εισβολής στη βόρεια Κύπρο που γράφτηκε με μελανά γράμματα στις σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Στις 20 Ιουλίου του 1974, περίπου 40.000 Τούρκοι στρατιώτες, υποστηριζόμενοι από την αεροπορία και το ναυτικό, εισέβαλαν κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, στη βόρεια Κύπρο, σύμφωνα με το σχέδιο Αττίλας Ι καταλαμβάνοντας το 4% του νησιού.

Πέντε μέρες πριν την εισβολή, στις 15 Ιουλίου του 1974, είχε εκδηλωθεί στη Κύπρο πραξικόπημα εκ μέρους της Εθνοφρουράς εναντίον του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄, ο οποίος τελικά διασώθηκε και μεταφέρθηκε, μέσω Μάλτας και Λονδίνου στη Νέα Υόρκη και έλαβε μέρος στη σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 19 Ιουλίου, στην οποία  κατήγγειλε την Ελληνική χούντα για «εισβολή στην Κύπρο».

Ωστόσο στις δηλώσεις του, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, απέφυγε να αναφερθεί στο σίγουρο ενδεχόμενο Τουρκικής εισβολής που πράγματι άρχισε λίγες ώρες μετά την ομιλία του.

Λιγότερο απο ένα μήνα μετά ξεκίνησε η δεύτερη εισβολή, ο Αττίλας ΙΙ. Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα και μία ώρα αργότερα, τα τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου. Οι Τούρκοι πλέον κατακτούν το 37% της Κύπρου.

Ο απολογισμός της τραγωδίας αριθμεί σχεδόν 4.000 νεκρούς και 

1.619 αγνοούμενους, ενώ περίπου 200.000 άνθρωποι εκδιώχθηκαν 

βίαια από τα σπίτια τους και έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα.

Πηγή: 20 Ιουλίου ημέρα μνήμης για την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/60198#ixzz2XmJ4vC1F

                                     

                                                            Καλό Μήνα!

ΙΟΥΝΙΟΣ

   Μιας νυχτός Ιουνίου η νηνεμία

γιασεμιά και φουστάνια στο περιβόλι

  το ζωάκι των άστρων που ανεβαίνει

της χαράς η στιγμή λίγο πριν κλάψει

                                                                                  Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί

  Ιούνιος,ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού, αγαπημένος μήνας των παιδιών. 

Ο Ιούνιος πήρε το όνομά του από την Ήρα, τη γυναίκα του Δία, που στη γλώσσα των Ρωμαίων ονομαζόταν Juno.

 Ο Ιούνης έχει πολλές λαϊκές ονομασίες, με πιο διαδεδομένη αυτή του Θεριστή, γιατί τον  Ιούνιο οι αγρότες θερίζουν το σιτάρι. 

   Συχνά ακούμε να τον λένε Πρωτόλη, ή Πρωτογιούλη, δηλαδή πρώτο μήνα της εποχής του καλοκαιριού. 

Στη Βόρεια Ελλάδα ο Ιούνης αναφέρεται ως Κερασάρης, ενώ οι Πόντιοι τον αποκαλούν Κερασινό, αφού αυτή την περίοδο ωριμάζουν τα κεράσια. 

Ένα ρήμα λαϊκό το ερινιάζω ή ορνιάζω, που σημαίνει γονιμοποιώ ήμερη συκιά, με κλαδί αγριοσυκιάς, του δίνει την ονομασία Ερινιαστή, Ορνιαστή αλλά και Απαρνιαστή.  Στις Κυκλάδες, Νάξο, Κύθνο αλλά και σε άλλα νησιά, στη γιορτή του Αη Γιάννη του Απορνιαστή, πιστεύουν ότι τελειώνει το όρνιασμα των σύκων. Στην Πάρο για τον ίδιο λόγο τον αποκαλούν Ρινιαστή.
 Τέλος χαρακτηριστικό είναι το όνομα ως Αϊγιάννης ή Αϊγιαννίτης από του Αη Γιάννη τις γιορτές όπως τις λέει ο λαός μας. 

Ο Ιούνιος είναι ο  μήνας με τη μεγαλύτερη μέρα του έτους, αφού την 21η Ιουνίου έχουμε τη θερινή τροπή του ήλιου, Λιοτρόπι όπως συνηθιζει να λέει ο λαός μας. 

Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα που κρατιέται ζωντανό στις μέρες μας είναι η γιορτή του  Κλήδονα, που γιορτάζεται στις 24 Ιουνίου, την παραμονή τουΆη Γιάννη του Πρόδρομου.

Την παραμονή της γιορτής μαζεύουν όλους τους Μάηδες από τα σπίτια και ανάβουν μεγάλες φωτιές στην πλατεία του χωριού όπου καίνε τους Μάηδες,πηδούν πάνω από την φωτιά, τραγουδούν και  χορεύουν. Παλιά  οι κοπέλες του χωριού μαζεύονταν σ' ένα σπίτι και γέμιζαν την παλιάτσα (στάμνα με φαρδύ στόμιο και αυτιά) με νερό. Έβαζαν μέσα διάφορα αντικείμενα που ήξεραν σε ποιον ανήκαν και σκέπαζαν τη στάμνα μ' ένα κόκκινο πανί. Σκοπός ήταν να μάθουν ποιον θα παντρευτούν. Την επόμενη μέρα έδεναν τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού με το πανί και  το έβαζαν να δίνει ένα ένα τα αντικείμενα που ήταν στη στάμνα, στις κοπέλες που κάθονταν γύρω-γύρω τραγουδώντας.  

"Ανοίξετε τον  Κλήδονα στου Άη Γιαννιού τη χάρη και όποιος είναι τυχερός το μήλο του να πάρει".

 ΄Στου ¨Αη Γιαννιού τη χάρη πόνος να μη σε πιάνει", καθώς και άλλα στιχάκια , τις περισσότερες φορές αυτοσχέδια.

  Στη συνέχεια γέμιζαν το στόμα τους με το αμίλητο νερό απο΄τη στάμνα και έβγαιναν στους δρόμους. Το πρώτο αντρικό όνομα που τύχαινε να ακούσουν , πίστευαν πως θα ήταν το όνομα του νέου που θα παντρεύονταν.

Το έθιμο αναβιώνει σε πολλά χωριά του νησιού μας όπως στον Πρόδρομο, στην Αλυκή, στη Νάουσα και φυσικά στις Λεύκες.
 

                                            Φτάσαμε στην Πάρο, πόδισε Παντελή! 

Ιούνιος  , ο μήνας με τον ξάστερο ορίζοντα, με την ζέστη να είναι υπόφερτη, με το κλείσιμο των σχολείων, με την προσμονή ενός ξέγνοιαστου καλοκαιριού.

Καλό μήνα !!  Καλή επιτυχία σε όλους! 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Η Πρωτομαγιά

ΠΙΑΝΩ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ με προσοχή και την ανοίγω:
Με χτυπάει μια ζέστη αραχνοΰφαντη
ένα μπλε που μυρίζει ανάσα πεταλούδας
οι αστερισμοί της μαργαρίτας όλοι αλλά
και μαζί πολλά σερνάμενα ή πετούμενα
ζουζούνια, φίδια,σαύρες,κάμπιες και άλλα
τέρατα παρδαλά με κεραίες συρμάτινες
λέπια χρυσά λαμέ και πούλιες κόκκινες....

                                                Οδυσσέας Ελύτης "Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου"

Σπύρος Βασιλείου: μαγιάτικο στεφάνι

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Σαν  αφιέρωμα στον ποιητή αλλά και στην εργατική πρωτομαγιά, ένα απόσπασμα από τον Επιτάφιο καθώς κι η ιστορία του.

"Μέρα Μαγιού μου μίσεψες
μέρα Μαγιού σε χάνω
άνοιξη,γιε , που αγάπαγες
και ανέβαινες επάνω...

Η ιστορία του «Επιταφίου»

Πρωτομαγιά του '36 οι απεργιακοί αγώνες πολλών εργατικών κλάδων στη Θεσσαλονίκη, που ξεκίνησαν το Μάρτη, κλιμακώνονται την Πρωτομαγιά, με πανεργατική απεργία διαρκείας και παλλαϊκά συλλαλητήρια του λαού της Θεσσαλονίκης, τα οποία συνεχίζονται και τις επόμενες μέρες. . Στις 9 του Μάη η Χωροφυλακή χτυπάει  τους απεργούς. Η μάνα  του πρώτου νεκρού στη διαδήλωση βλέπει το νεκρό γιο της, τρέχει, γονατίζει και οδύρεται πάνω από τη σορό του. Κάποιος περνά και φωτογραφίζει τη συνταρακτική εικόνα.
 Ο Γιάννης Ρίτσος βλέπει σε μια εφημερίδα τη φωτογραφία και συγκλονίζεται. Γράφει   δεκατέσσερα ποιήματα που αναφέρονται στο θρήνο της μάνας του δολοφονημένου εργάτη.
 Τα δεκατέσσερα ποιήματα του Ρίτσου θα εκδοθούν σε βιβλίο  με  τον τίτλο «Επιτάφιος».

Τον Επιτάφιο μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης. 

Το τραγούδι για το Μάιο από τον  Παντελή Θαλασσινό σε στίχους Ηλία Κατσούλη.

       

Καλό μήνα και Καλή Ανάσταση!

ΕΝΑΣ ΑΘΕΑΤΟΣ ΑΠΡΙΛΗΣ

“Μέρα τ’ Απρίλη γεμάτη θάμπος
γελούσε ο κάμπος με το τριφύλλι

Ως την εφίλει το πρωινό θάμπος

                                                    η φύση σάμπως,γλυκά να ομίλει.
                                                    Εκελαδούσαν πουλιά πετώντας
                                                  όλο πιο πάνω. Τ’ άνθη ευωδούσαν.
                                                 Κι είπε απορώντας: “Πώς να πεθάνω;

                                                                                                                          Κώστας Καρυωτάκης

                                                                                                                       

 Απρίλης και Άνοιξη σημαίνουν το ίδιο. Οι Λατίνιοι τον ονόμασαν Aprilis από το aperio=ανοίγω (apertus= ανοιχτός και Apertio= Άνοιξη).

 προέλευση της ονομασίας: Από το λατινικό aprilius (ανοικτός), γιατί κατά το μήνα αυτό άνοιγαν οι ανθοί των λουλουδιών.

 Τον Απρίλη, κατ' εξοχήν μήνα της Άνοιξης, ανοίγουν τα λουλούδια, ανοίγουν οι μέρες, ανοίγει η καρδιά μας.

Ο ελληνικός λαός αποκαλεί τον μήνα αυτόν και με τα ονόματα :

•  Απρίλη, Απρίλες, και Λαμπριάτη από την συμπτωματικά μεγάλη θρησκευτική εορτή που τελείται συνήθως το μήνα αυτό.
•   Τριανταφυλλά (γιατί ανθίζουν τα τριαντάφυλλα).
•   Σ’ άλλες πάλι περιοχές ο Απρίλης αποκαλείται και "Γρίλλης" (γκρινιάρης) επειδή στον μήνα αυτόν τελείωναν τα αποθέματα της προηγούμενης συγκομιδής και δημιουργούνταν οικογενειακές γκρίνιες.
•   Αποκαλείται και τιναχτοκοφινίτης επειδή τινάζουν τα κοφίνια για να τα καθαρίσουν: "Απρίλης, γρίλλης, τιναχτοκοφινίτης".
• Αναφέρεται, επίσης, και ως Αϊ-γεωργίτης λόγω της εορτής του Αγίου Γεωργίου στις 23 του μήνα, η οποία γιορτάζεται με διάφορους αθλητικούς και ιππικούς αγώνες.
•   Ο Απρίλιος και ο Μάιος θεωρούνται οι καθ΄ αυτού μήνες των λουλουδιών εξ ου και η ονομασία Απριλομάης: "Ο Απρίλης με τα λούλουδα κι ο Μάης με τα ρόδα".

Όπως ο Μάρτης, έτσι και ο Απρίλης είναι μήνας δίγνωμος: από τη μια μεριά ο καιρός καλυτερεύει σταθερά, από την άλλη δεν ξεχνάει να δείξει τα χειμωνιάτικα δόντια του με βροχές και χαλάζια. . Ο λαός μας πιστεύει ότι αρχίζει και αλλάζει ο καιρός μετά τις 18 Απριλίου, μέχρι τότε όλα είναι πιθανά.
Η δεκάτη ογδόη Απριλίου φαίνεται ότι είναι οριακή μέρα του χειμώνα και της άνοιξης και από τους παρακάτω στίχους οι οποίοι αναφέρονται στους ναυτικούς μας οι οποίοι ταξιδεύουν και πολλές φορές συναντούνε και αντίξοες καιρικές συνθήκες:

“Ως τ’ Απριλιού τις δεκαοχτώ 
νάχεις το μάτι σου ανοιχτό· 
περάσανε οι δεκαοχτώ 
άραξε πάνω σ’ ένα αυγό”.

Πολλές είναι οι παροιμίες για την Απριλιάτικη καλοδεχούμενη βροχή, όπως:

"Τον Απρίλη η βροχή, κάθε κόμπος και βροχή". 

"Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που' χει πολλά σπαρμένα".

Κι ενώ η βροχή κάνει καλό στις διάφορες γεωργικές εργασίες, αυτό που είναι επιβλαβές στις καλλιέργειες είναι το χαλάζι. Σε πολλά μέρη της πατρίδας τι και τι δεν κάνουν για να το ξορκίσουν.
Το χαλάζι είναι άσπρο και λαμπερό και οι γεωργοί πιστεύουν με κάποιο άλλο μέσο πιο άσπρο και πιο λαμπερό ότι μπορούν να το ξορκίσουν. Και ποιο είναι αυτό; Είναι το Αναστάσιμο Φως. Ο τόπος που βλέπει αυτό το φως που ανάβουν το βράδυ της Ανάστασης, λένε ότι δεν θα επιβαρυνθεί από αυτό το καταστροφικό φυσικό φαινόμενο.

                                                     "Ένας ευαίσθητος Απρίλης"

Καλό μήνα λοιπόν,   με την προσμονή της αληθινής άνοιξης.

ΜΑΡΤΙΟΣ

     Μα  χτες, καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Μαρτιού

   και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια 

    στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού

    μου δάκρυσαν τα μάτια.                 

                                                                                             Κωστής Παλαμάς 

Ο Μάρτης πήρε το όνομά του από το λατινικό όνομα του θεού Άρη (Mars = Άρης).
 Στις 21 Μαρτίου πραγματοποιείται η αστρονομική έναρξη της άνοιξης με τη λεγόμενη «εαρινή ισημερία», δηλ. την ίση χρονική διάρκεια ημέρας και νύχτας.

  Η λαϊκή φαντασία έδωσε στο Μάρτιο ένα σωρό παρατσούκλια, όπως:

Ανοιξιάτης (γιατί είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης)

Γδάρτης, Παλουκοκάφτης Κλαψομάρτης, Πεντάγνωμος (για το ευμετάβλητο του καιρού),

 Βαγγελιώτης(λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού), 

Φυτευτής, και άλλα δηλωτικά της φυσιογνωμίας του, που έχουν σχέση με ιδιότητες ή πράξεις που του αποδίδονται.      

  ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:

«Μάρτης έβρεχε, θεριστής χαιρότανε».

«Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει».

«Κάλλιο Μάρτης στις γωνιές παρά Μάρτης στις αυλές».

«Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης παρά Μάρτης λιοπυριάρης».

«Μάρτης βροχερός θεριστής κουραστικός».

«Μάρτης κλαψής θεριστής χαρούμενος».

«Μάρτης πουκαμισάς δεν σου δίνει να μασάς».

«Σαν ρίξει ο Μάρτης μια βροχή κι Απρίλης άλλη μία,
να δεις κουλούρες στρογγυλές και πίττες σαν αλώνι».

και η πασίγνωστη, που είναι παραλλαγή της προηγούμενης:

«Σαν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι Απρίλης άλλο ένα,
χαράς σ' εκείνο το ζευγά πόχει πολλά σπαρμένα».

  «ΜΕΡΟΜΗΝΙΑ». Οι πρώτες μέρες του Μάρτη. Μέρες δηλ. που από τις καιρικές συνθήκες τους μπορούν να γίνουν σχετικές προγνώσεις για όλο το χρόνο.

    «ΜΑΡΤΗΣ» : Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν.

  Η κατασκευή του "Μάρτη" είναι πολύ απλή. Χρειάζονται μόνο δύο κλωστές κεντήματος, μία κόκκινη και μία άσπρη. Κάνεις από έναν κόμπο στη μία άκρη της καθεμιάς, τη στερεώνεις κάπου με μια καρφίτσα και βάζοντάς την ανάμεσα στις παλάμες σου τη στρίβεις όσο γίνεται περισσότερο. Οταν στριφτεί καλά την κομπιάζεις και απ’ την άλλη άκρη της. Επαναλαμβάνεις με τη δεύτερη κλωστή. Οταν είναι έτοιμες oι στριμμένες τις πιάνεις μαζί -κόκκινη και άσπρη- και τις τεντώνεις. Σε μια στιγμή, τις αφήνεις απ' τη μια άκρη και μπλέκονται από μόνες τους.

Για το έθιμο του «Μάρτη» γράφει και ο ποιητής Κωστής Παλαμάς:

Ρόδιζ’ η πρώτη του Μάρτη μέρα

και στο παιδάκι της η μητέρα
γελώντας πάει:
«Με Μάρτη έρχομαι το λαιμό σου
να στεφανώσω σαν άγγελός σου
θα σε φυλάει.
Από χρυσάφι, προτού να φέξει,
με τι φροντίδα το έχω πλέξει.
Για το χρυσό μου!
Με κάθε χρώμα το έχω ντύσει
ουράνιο τόξο, που θα στολίσει
τον ουρανό μου!»    

 « ΧΕΛΙΔΟΝΙΣΜΑ» Είναι ένα  Πρωτομαρτιάτικο έθιμο της Β. Ελλάδας & των νησιών του    Αιγαίου. Ένα μελωδικό καλωσόρισμα της Άνοιξης με ειδικά τραγούδια που λένε  τα παιδιά γυρίζοντας από σπίτι σε σπίτι κρατώντας στεφάνι λουλουδιών ή ένα κλαδί από κισσό & ομοίωμα χελιδονιού, που έχει ένα «μαγικό χαρακτήρα»: 

Χελιδόνα έρχεται, από Μαύρη θάλασσα.

Θάλασσα επέρασε. Έκατσε και λάλησε ...;

Μάρτης μας ήρθε, τα λουλούδια ανθίζουν,

                                                                             Όξω ψύλλοι και κοριοί, μέσα υγεία και χαρά ...;

 Στις 25 Μαρτίου είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του μήνα, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου αλλά και και της πατρίδας μας, με την έναρξη της επανάστασης του 1821. 

                                

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ η προσδοκία της άνοιξης

Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι

κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι

Σαββάτο των ψυχών κρυφά δακρύζει

στα σπίτια των απόντων φτερουγίζει           

                                                                                   Ηλίας Κατσούλης

Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης είναι ο δεύτερος μήνας του έτους. Έχει 28 ημέρες, ενώ όταν το έτος είναι δίσεκτο έχει 29. 

Το περιεχόμενο του Φεβρουαρίου είναι πρώτ'απ'όλα -και αυτό είναι κοινό για όλους τους ελληνικούς τόπους- το μήκος του. Είναι ο μήνας ο Κουτσός, ο Κούντουρος και Κούτσουρος (δηλαδή με κομμένη ουρά, όπως τον λένε στον Πόντο), ο Κουτσούκης, ή Μικρός ή Κούτσουλος (όπως τον λένε στην Κύπρο) και φυσικά ο Κουτσοφλέβαρος. 

Από τις βροχές και τα πολλά νερά του, (λαϊκά) λέγεται Φλεβάρης, επειδή ανοίγει «τις φλέβες του» και γεμίζει τον κόσμο νερά. 

Είναι  ο μήνας με τον πιο άστατο καιρό, όπως και ο Μάρτης: 

Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει 
μα αν τύχει και θυμώσει, μες στο χιόνι θα μας χώσει. 

Για τον άστατο καιρό, ο Φλεβάρης λέγεται επίσης και Μεθυσμένος, γιατί δεν ξέρει τι κάνει. 
Ο Φλεβάρης είναι ο μήνας των αμπελιών. Τότε γίνεται το κλάδεμα, το καθάρισμα και το τσάπισμα των αμπελιών. Τότε βάζουν και καταβολάδες, δηλαδή φυτεύουν αμπέλια (εκτός και αν είναι δίσεχτος ο χρόνος). Γι'αυτό του το περιεχόμενο ο Φλεβάρης ονομάζεται σε ορισμένα μέρη, όπου είναι βέβαια ανεπτυγμένη η αμπελουργία και Κλαδευτής. 

Ο Φεβρουάριος αρχίζει με τρεις γιορτές που μ'ένα κοινό όνομα λέγονται Συμόγιορτα.

1^η Φεβρουαρίου: γιορτάζει ο  άγιος Τρύφωνας  θεωρείται φύλακας των αμπελιών και προστάτης των αγρών, της βλάστησης και της καλλιέργειας. 
2^η Φεβρουαρίου: της Υπαπαντής. Γιορτάζεται σε ανάμνηση της συνάντησης του Συμεών με τον μικρό Ιησού, αλλά στη γλώσσα του λαού έγινε Αποπαντή και τέλος Πακουή ή Πακού, δηλαδή η αγία που ακούει, η Παναγία. Λέγεται και Παναγία η Μυλιαργούσα, επειδή οι μύλοι αργούν. 
Οι γεωργοί τιμούσαν τη γιορτή και έκαναν προβλέψεις σχετικά με τον καιρό: 
Καλοκαιριά της Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας. 
Και με τη σοδειά: 
Παπαντούλα χιονισμένη, και τ'αμπάρια γιομισμένα! 
Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη. 

3^η  Φεβρουαρίου: γιορτάζει ο  άγιος Συμεών (3) που έδωσε το όνομά του και στις δύο προηγούμενες γιορτές. Τιμάται κατ'εξοχήν από τις έγκυες, που την ημέρα αυτή απέχουν από κάθε εργασία και παίρνουν μύριες προφυλάξεις από φόβο μη γεννηθεί το παιδί «σημειωμένο». 

«Είχε, θυμάμαι, εδωνά πάνω στο μπούτι, και μια καφεδιά βούλα. 
Η μάνα της, μούπε, τότες που την είχε στην κοιλιά, 
έπιασε τηγάνι ανήμερα τ' Αγιού Συμνιού, 
και σαν το θυμήθηκε σκουπίστηκε τρομαγμένη στο μερί της. 
Και το κορίτσι γεννήθηκε "σημνιωμένο" μ'αυτή τη δαχτυλιά.» 
(Η ζωή εν τάφω, Στρατή Μυριβήλη)
Μια λαϊκή παροιμία λέει: η Παπαντή διώχνει τις γιορτές με τ'αντί. 
Αυτό σημαίνει ότι στις αρχές του Φεβρουαρίου σταματούν οι γιορτές, που από τα Χριστούγεννα διαδέχονται η μία την άλλη. Σταματά η αργία και η σχόλη.

Όμως δύο ακόμη γιορτές στις 10 φεβρουαρίου του Αγίου Χαράλαμπου και στις 11  του Αγίου Βλάσιου ( γιορτάζονταν με μεγάλες τιμές και σεβασμό, προπάντων από τους αγρότες. 

Τέλος, ο Φλεβάρης είναι και μήνας χορευταράς και ξένοιαστος, γιατί μέσα στο Φλεβάρη πέφτουν συνήθως οι Απόκριες:

Ο Άγιος Κασσιανός,μια γιορτή στις 29 φεβρουαρίου

Κάθε τέσσερα χρόνια που το έτος είναι δίσεκτο, την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου, δηλαδή στις 29 του μήνα, γιορτάζει ο Άγιος Κασσιανός. Η περίεργη αυτή γιορτή, έδωσε αφορμή για διάφορες λαϊκές ερμηνείες και περιπαίγματα. 
Στη Μυτιλήνη, τη γιορτή του Αγίου Κασσιανού τη θεωρούν ως γιορτή των τεμπέληδων! Λένε μάλιστα: « του Κασσιανού γιορτάζουν οι οκνοί (οι τεμπέληδες)». 

για το τέλος

ένα υπέροχο τραγούδι από τον  Παντελή Θαλασσινό και τον Ηλία Κατσούλη